Tag dom skupia się na miejscu, które powinno być spokojne, ale z jakiegoś powodu rzadko takie jest. W ramach „domu” pojawiają się codzienne sytuacje, które tworzą waszą rzeczywistość.
Dom miał być schronieniem. Człowiek zrobił z niego magazyn drobiazgów, zaległości i małych obowiązków, które zawsze „tylko zajmą chwilę”. Kot patrzy na to bez cienia zaskoczenia.
Z obserwacji terenowych wynika, że człowiek nie siada po prostu. Człowiek wybiera miejsce, poprawia poduszkę, przestawia kubek, wzdycha, a potem urządza wokół własnego odpoczynku drobny spektakl. Pora więc ustalić, które miejsce w domu rzeczywiście nadaje się do siedzenia, a które tylko udaje, że nie zostało stworzone po to, by człowiek znowu sam sobie utrudnił życie.
Z obserwacji prowadzonych z kanapy, parapetu i kilku miejsc strategicznych wynika, że człowiek ma osobliwy talent do urządzania mieszkania tak, jakby za chwilę miała wpaść komisja estetyczna z internetu. Poduszki ułożone pod cudze zachwyty. Stolik, o który można rozbić kolano z klasą. Krzesło piękne jak wyrzut sumienia i równie użyteczne. Tymczasem pytanie jak urządzić dom do życia jest prostsze, niż człowiek lubi przyznać: tak, żeby dało się w nim usiąść, przejść, odłożyć rzeczy, odpocząć i nie prowadzić codziennie małej wojny z własnym wnętrzem.
Miał być odpoczynek, a wyszedł przystanek techniczny. Człowiek siada na chwilę, ale tylko po to, żeby zaraz wstać, sprawdzić coś, dopisać coś, odhaczyć coś albo chociaż poczuć, że odpoczywa „produktywnie”. Kot patrzy na to wszystko z miną kogoś, kto od dawna podejrzewał, że z tym gatunkiem jest pewien organizacyjny problem.